Pytania o aplikację

Mac z Apple Silicon i macOS 14 lub nowszym oraz iPhone lub iPad z iOS albo iPadOS 17 lub nowszym. Interfejs dostosowuje się do każdej platformy.

Użyj polecenia Otwórz pliki, aby wybrać dokument. Poleceniem Otwórz folder wybierz projekt i przyznaj dostęp do tego folderu. Na iPhonie i iPadzie wybierz lokalizację w systemowym oknie aplikacji Pliki, również w iCloud Drive.

Zapisz aktualizuje bieżący plik. Zapisz jako wybiera nowe miejsce docelowe dokumentu. Zapisz kopię tworzy dodatkowy plik bez zmiany powiązania z oryginałem. Przed zapisaniem sprawdź miejsce docelowe.

Sesje mogą zachowywać otwarte dokumenty i stan obszaru roboczego. Importowane sesje mogą zawierać ścieżki wymagające powiązania z folderami na bieżącym urządzeniu. Zachowuj osobną kopię ważnych plików.

Korzystaj z tego samego konta Apple na urządzeniach, włącz iCloud Drive i przechowuj pliki robocze w iCloud. Otwieraj je w NotePad Elite na Macu, iPhonie lub iPadzie. Pliki przechowywane wyłącznie lokalnie nie są automatycznie przenoszone do iCloud.

Sprawdź, czy używasz tego samego konta Apple, ustawienia iCloud Drive, wolne miejsce w chmurze i połączenie z siecią. Zobacz, czy plik jest widoczny w Finderze lub aplikacji Pliki i czy został pobrany. Otwórz go ponownie po aktualizacji przez dostawcę.

Możesz edytować pliki lokalne i pliki z chmury już pobrane na urządzenie. iCloud potrzebuje połączenia do wysyłania i pobierania zmian. Przed przejściem na inne urządzenie upewnij się, że najnowsza wersja została zsynchronizowana.

Usunięcie aplikacji nie oznacza usunięcia dokumentów z iCloud ani innych wybranych lokalizacji. Zarządzaj nimi w Finderze, aplikacji Pliki lub ustawieniach iCloud. Usunięcie zsynchronizowanego pliku może wpłynąć na pozostałe urządzenia; zachowuj kopie zapasowe.

Użyj wielu zaznaczeń lub zaznacz pasujące wystąpienia, aby wprowadzić zmianę w kilku miejscach. Zacznij od małego przykładu i sprawdź każdy zaznaczony zakres. Aktywny tryb zaznaczania określa dostępne polecenia.

Zaznaczenia kolumnowe i prostokątne pomagają edytować wyrównane dane, listy i powtarzające się wartości. Edytor udostępnia narzędzia kolumnowe i opcje wstawiania; część operacji wymaga ciągłego zaznaczenia lub obsługiwanego rozmiaru tekstu.

Sklonuj dokument do drugiego panelu, aby pracować w dwóch miejscach. Oba widoki współdzielą tekst dokumentu i historię edycji, a ich zaznaczenia i zwijanie mogą być niezależne.

Używaj wyszukiwania, zakładek, listy funkcji i mapy dokumentu. Lista funkcji wymaga obsługiwanego języka lub zaimportowanej reguły funkcji. Tryby dużych plików mogą ograniczać dostępne narzędzia.

Tak. Wybierz tryb wyszukiwania wyrażeń regularnych, aby szukać wzorców zamiast dosłownego tekstu. Przed zamianą przetestuj wzorzec poleceniem Znajdź. Znaki traktowane dosłownie poprzedzaj odpowiednim znakiem ucieczki. Na przykład wyszukaj (\w+) (\w+) i zamień na $2 $1, aby zamienić miejscami dwa słowa.

Użyj wyszukiwania w otwartych dokumentach lub folderze. Wyszukiwanie w folderze wymaga dostępu do wybranego katalogu. Dla skonfigurowanych folderów projektu użyj wyszukiwania w projektach i sprawdź zakres przed zamianą.

Najpierw przejrzyj dopasowania i pliki objęte zmianą, zachowaj kopie zapasowe i zacznij od małego zakresu. Niezapisane zmiany, pliki tylko do odczytu, dostępność dostawcy i limity narzędzi mogą wpływać na operację.

Sprawdź zapytanie, tryb wyszukiwania, rozróżnianie wielkości liter, opcję całych słów, zakres ograniczony do zaznaczenia i filtry plików. Sprawdź uprawnienia do folderu. Wzorzec działający w jednym silniku wyrażeń regularnych może wymagać zmian w innym.

Jeśli plik otwarto z niewłaściwym kodowaniem, otwórz go ponownie z właściwym. Konwersja błędnie odczytanego dokumentu może utrwalić niepoprawne znaki. Gdy pierwotne kodowanie jest niepewne, najpierw pracuj na kopii.

Użyj ustawień kodowania i zakończeń wierszy, a następnie świadomie zapisz plik. Obsługiwane są UTF-8, UTF-16 i liczne starsze kodowania. Konwersja zakończeń wierszy zmienia plik; sprawdź wynik, gdy projekt wymaga konkretnego formatu.

Pełny edytor obsługuje dokumenty do 32 MiB. Większe pliki lub pliki, których nie można zdekodować, mogą korzystać ze stronicowanego edytora tekstu lub bajtów ze stronami po 64 KiB. Analiza i poszczególne narzędzia edycji mają osobne limity.

Tryb zaznaczania, stan tylko do odczytu, kodowanie, tryb dużych plików i limity rozmiaru mogą ograniczać polecenia. Sprawdź komunikat aplikacji. Użyj mniejszej kopii roboczej, jeśli potrzebujesz narzędzia niedostępnego dla całego pliku.

Otwórz Motywy, aby wybrać wygląd. Konfiguratorem stylów dostosuj style edytora, globalne i językowe. Zapisz kopię, aby zachować oryginał, a następnie wyeksportuj XML do udostępnienia. Przewodnik dla twórców zawiera przykład do pobrania.

Zaimportuj definicję UDL XML lub utwórz ją w edytorze języków użytkownika. Ustaw rozszerzenia i słowa kluczowe, zapisz kopię i wybierz język dla pliku testowego. UDL dostarcza reguły podświetlania, a nie kompilator ani środowisko uruchomieniowe.

Tak. Importuj XML API autouzupełniania dla obsługiwanego języka oraz XML parsera funkcji z mapą powiązań, gdy jest potrzebna. Nazwy plików i identyfikatory języków mają znaczenie. Przewodnik dla twórców wyjaśnia formaty i zawiera działające przykłady.

Rozpocznij nagrywanie makra, wykonaj obsługiwane zmiany i zatrzymaj nagrywanie. Zarządzaj makrem, testuj je i eksportuj z biblioteki makr. Natywny JSON makr i przenośny XML mają różne możliwości; wraz z zasobem podaj format i wymaganą wersję aplikacji.

Nie. Indeks projektu działa lokalnie. Jeśli jawnie połączysz serwer językowy i wywołasz działanie językowe, tekst dokumentu i odpowiednie ścieżki mogą zostać wysłane do wybranego hosta. Rozłącz się, aby zatrzymać to połączenie.

Użyj katalogu UDL, aby wczytać katalog lub podejrzeć definicję przed instalacją. Wczytywanie i pobieranie łączy się z hostem zasobu. Sprawdź autora, licencję i źródło; poprawna suma kontrolna pomaga wykryć zmianę zasobu.

Motywy, UDL, słowniki uzupełniania i reguły funkcji opisują dane edytora. Nie są ogólnym SDK wykonywalnych rozszerzeń. Narzędzia poleceń Maca lub wybrany serwer językowy są oddzielnymi, jawnie konfigurowanymi funkcjami.

Możesz udostępnić plik zasobu, ale jego ścieżki i uprawnienia nie są automatycznie przenośne. Usuń prywatne ścieżki, wyjaśnij wymagane mapowania folderów i dołącz pliki przykładowe. Projekt lub sesja same nie pakują dokumentów, do których się odwołują.

Dostęp może wygasnąć po przeniesieniu pliku, zmianie dostawcy lub cofnięciu uprawnienia. Wybierz plik lub folder ponownie w systemowym oknie wyboru. Nie zakładaj, że stara sesja daje dostęp do nowej lokalizacji.

Przed nadpisaniem przejrzyj powiadomienie o zewnętrznej zmianie. W razie potrzeby porównaj lub ponownie otwórz wersję zewnętrzną, a jeśli nie wiesz, którą zachować, zabezpiecz niezapisane zmiany w osobnej kopii.

Aplikacja ma mechanizmy sesji i odzyskiwalnych szkiców, ale odzyskanie zależy od zapisanego stanu, tożsamości pliku i trybu. Postępuj zgodnie z komunikatem odzyskiwania i zapisz odzyskaną kopię. Te mechanizmy nie zastępują niezależnych kopii zapasowych.

Napisz na notepadelite@outlook.com, podając wersję aplikacji, urządzenie i system, jasne kroki, oczekiwany i faktyczny wynik. W razie potrzeby dołącz mały przykład bez danych wrażliwych. Nie dołączaj haseł, kluczy dostępu ani prywatnych dokumentów.