Deweloperzy i twórcy

Stwórz motyw

Motyw to dokument XML zawierający GlobalStyles i opcjonalnie LexerStyles. Zacznij od wyeksportowanego motywu, jeśli potrzebujesz pełnej obsługi języków. Przykład Ocean jest celowo mały: ustawia niebieską paletę edytora i kilka stylów Pythona.

Kolory mają sześć cyfr szesnastkowych bez #. Globalne wpisy WidgetStyle opisują powierzchnię edytora, margines, kursor, zaznaczenie i bieżący wiersz. LexerType grupuje style języka; wartości styleID należą do tego leksera i nie można ich zgadywać na podstawie innego języka. fontStyle to maska bitowa: 1 pogrubienie, 2 kursywa, 4 podkreślenie; 0 oznacza styl zwykły.

1. Pobierz Elite-Ocean.xml i zachowaj kopię przed edycją.
2. W Ustawieniach otwórz Importuj ustawienia i motywy → Importuj motyw XML. Import aktywuje kopię w bibliotece aplikacji; oryginalny plik pozostaje bez zmian.
3. Otwórz przykłady Pythona i zwykłego tekstu. Sprawdź tekst, zaznaczenie, kursor, marginesy i kontrast w jasnym i ciemnym otoczeniu.
4. Otwórz Motywy → Edytuj style, użyj Zapisz kopię, aby dopracować wynik, a następnie Eksportuj XML, aby go udostępnić.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<NotepadPlus>
  <GlobalStyles>
    <WidgetStyle name="Default Style" styleID="32" fgColor="DCEBFF" bgColor="102C54" fontName="Menlo" fontSize="14" fontStyle="0" />
    <WidgetStyle name="Line number margin" styleID="33" fgColor="88A9D2" bgColor="102C54" />
    <WidgetStyle name="Caret colour" styleID="2069" fgColor="62ADFF" />
    <WidgetStyle name="Selected text colour" styleID="0" fgColor="FFFFFF" bgColor="245B96" />
    <WidgetStyle name="Current line background colour" styleID="0" bgColor="15365F" />
  </GlobalStyles>
  <LexerStyles>
    <LexerType name="python" desc="Python" ext="py pyw">
      <WordsStyle name="KEYWORD" styleID="5" fgColor="84C1FF" bgColor="102C54" fontStyle="1" />
      <WordsStyle name="COMMENTLINE" styleID="1" fgColor="8BA6C8" bgColor="102C54" fontStyle="2" />
    </LexerType>
  </LexerStyles>
</NotepadPlus>

Zdefiniuj język za pomocą UDL

Plik UDL XML opisuje rozszerzenia, grupy słów kluczowych, komentarze, separatory i style. Wbudowany edytor języków użytkownika pozwala utworzyć bogatszą definicję; przykład wyróżnia tylko task, end, true i false w plikach .edemo.

Zaimportuj Elite-Demo.xml jako język użytkownika i otwórz elite-demo.edemo. W razie potrzeby jawnie wybierz Elite Demo. Rozszerzenia oddziela się spacjami i zapisuje bez początkowej kropki. Po testach wyeksportuj kopię.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<NotepadPlus>
  <UserLang name="Elite Demo" ext="edemo" udlVersion="2.1">
    <Settings>
      <Global caseIgnored="no" allowFoldOfComments="no" foldCompact="no" forcePureLC="0" decimalSeparator="0" />
      <Prefix Keywords1="no" />
    </Settings>
    <KeywordLists>
      <Keywords name="Keywords1">task end true false</Keywords>
    </KeywordLists>
    <Styles>
      <WordsStyle name="DEFAULT" styleID="0" fgColor="102C54" bgColor="F8FBFF" fontStyle="0" />
      <WordsStyle name="KEYWORDS1" styleID="4" fgColor="1559AD" bgColor="F8FBFF" fontStyle="1" />
    </Styles>
  </UserLang>
</NotepadPlus>

Stwórz słownik autouzupełniania

XML API autouzupełniania zawiera wpisy KeyWord. Wpis funkcji może zawierać elementy Overload i Param do podpowiedzi wywołań. Opisuje sugestie, ale nie implementuje tych funkcji.

Nazwa importowanego pliku wybiera zasób językowy. Zachowaj nazwę przykładu python.xml i wybierz Python podczas testów. Zmiana samego AutoComplete language nie wystarczy, aby wskazać inny język. Przed importem zamiennika zachowaj obecny słownik.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<NotepadPlus>
  <AutoComplete language="python">
    <Environment ignoreCase="no" startFunc="(" stopFunc=")" paramSeparator="," />
    <KeyWord name="save_note" func="yes">
      <Overload retVal="None" descr="Save a note to the selected path.">
        <Param name="path: str" />
        <Param name="text: str" />
      </Overload>
    </KeyWord>
    <KeyWord name="project_name" />
  </AutoComplete>
</NotepadPlus>

Dodaj reguły listy funkcji

Parser funkcji używa wyrażeń regularnych do rozpoznawania deklaracji i wydobywania nazw. Przykład znajduje deklaracje task w Elite Demo. Zaimportuj elite-demo-functions.xml i overridemap.xml za pomocą importera reguł funkcji.

Mapa nadpisań łączy nazwę UDL Elite Demo z elite-demo-functions.xml. Jeśli masz już taką mapę, scal powiązanie, aby nie stracić pozostałych mapowań. Testuj na przykładzie .edemo i pliku bez deklaracji.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<NotepadPlus>
  <functionList>
    <parser id="elite-demo" displayName="Elite Demo">
      <function mainExpr="(?m)^task\h+\w+">
        <functionName><nameExpr expr="task\h+\K\w+" /></functionName>
      </function>
    </parser>
  </functionList>
</NotepadPlus>

Udostępniaj przydatne makra

Nagraj małą powtarzalną zmianę i przetestuj ją na kopii. Nadaj makru opisową nazwę i zarządzaj nim w bibliotece makr. Eksport natywny używa wersjonowanego JSON; przenośny eksport używa shortcuts.xml dla obsługiwanego podzbioru działań.

Zachowaj format wyeksportowany przez aplikację. Nie zmieniaj ręcznie wewnętrznych identyfikatorów ani nie zakładaj, że każde działanie można przenieść między profilami. Dołącz oczekiwany tryb zaznaczania, przykładowe wejście i wyjście oraz wersję aplikacji. Importowane rekordy, których nie można uruchomić, należy sprawdzić, zamiast reklamować je jako obsługiwane.

Opublikuj katalog UDL

Własny katalog to JSON z schemaVersion 1 i tablicą entries. Każdy wpis zawiera unikatowe id, name, author, url do surowego XML przez HTTPS i licencję. Opcjonalne sha256 zawiera 64-cyfrowy skrót SHA-256 zasobu.

Katalog do pobrania na tej stronie wskazuje rzeczywisty XML Elite Demo i zawiera jego sumę kontrolną. Aby opublikować własny katalog, zastąp wpis i URL własnym zasobem, przelicz skrót po zmianach, udostępnij oba pliki przez HTTPS, a następnie przetestuj podgląd katalogu i instalację w aplikacji.

{
  "schemaVersion": 1,
  "entries": [
    {
      "id": "elite-demo",
      "name": "Elite Demo",
      "author": "NotePad Elite",
      "url": "https://notepadelite.pages.dev/resources/Elite-Demo.xml",
      "license": "MIT",
      "sha256": "840e13fc62289ec0edf66a525370b30626d400a46e0fb559c4fb9e9c268f6fee"
    }
  ]
}

Udostępniaj projekty i sesje

XML projektu grupuje odwołania do plików i folderów. Używa NotepadPlus jako elementu głównego oraz elementów Project, Folder i File z atrybutami name. Twórz, importuj i eksportuj strukturę z panelu projektów, zamiast polegać na prywatnych ścieżkach bezwzględnych.

Wyeksportowany projekt zawiera odwołania, a nie kopie dokumentów. Wyjaśnij mapowanie ścieżek i autoryzację folderu na nowym urządzeniu. Usuń osobiste ścieżki z udostępnianych sesji, dołącz przykładowy folder i nie umieszczaj prywatnych dokumentów w pakiecie.

Połącz serwer językowy

Narzędzia analizy kodu mogą połączyć wybrany serwer językowy, używając LSP przez TCP lub TLS. Ustaw host i port, autoryzuj lokalny folder projektu i zmapuj jego URI, jeśli serwer używa innej ścieżki. Aplikacja nie instaluje ani nie uruchamia serwera za Ciebie.

Połączenie może wysyłać tekst dokumentu i ścieżki na ten serwer, gdy żądasz działań językowych. Wyjaśnij konfigurację serwera, obsługiwany język, transport i zasady prywatności. Używaj lokalnego indeksu projektu, jeśli potrzebujesz wyłącznie wyszukiwania symboli bez sieci.

Spakuj i udostępnij swoją pracę

Opublikuj zasób o czytelnej nazwie z README, autorem, wersją, licencją, obsługiwanymi wersjami aplikacji, instrukcją instalacji i małym przykładem. Dla motywu dołącz zrzut ekranu, a dla makr lub reguł parsera — oczekiwane wejście i wyjście.

Sprawdź, czy możesz rozpowszechniać dołączone materiały innych autorów. Usuń osobiste ścieżki, dane logowania i prywatne dokumenty. Ta witryna zawiera dokumentację i przykłady do pobrania, a nie galerię do przesyłania plików: udostępnij własne repozytorium lub URL pobierania albo wyślij odnośnik do zasobu pomocy technicznej.

1. Przetestuj import, wybierz zasób i sprawdź jego działanie na dołączonym przykładzie.
2. Przetestuj tekst z akcentami i pusty plik; sprawdź długie nazwy oraz kontrast w jasnym i ciemnym otoczeniu.
3. Wyeksportuj ostateczny zasób z aplikacji, opisz ograniczenia i dodaj historię zmian.
4. Udostępnij URL, licencję i typ zasobu, aby inni wiedzieli, co instalują.